منبع:
نشريه علمي پژوهشي آموزش عالي ايران- شماره 3  زمستان 1387

نویسنده:
بهار مهري*
 
* گروه ارتباطات اجتماعي، دانشگاه تهران
 
چکیده:
مساله اصلي در اين مقاله، شناسايي وضعيت آموزش دين در نظام آموزش عالي در دوره معاصر مي باشد. بدين لحاظ سعي شده تا ضمن معرفي مراحل سه گانه (آموزش دين براي دينداري، آموزش رفتارهاي ديني در جريان توسعه و دين به عنوان عنصر اصلي فرهنگ جديد) تحول آموزشي صورت گرفته در طي زمان بيان شده و به تفکيک سه نوع آموزش دين در نظام آموزش عالي اشاره شود. حوزه جديد مطالعات ديني به عنوان بخشي از مطالعات فرهنگي تلاش دارد تا به آموزش دين روزمره و زيست ديني که متن زندگي اجتماعي و فرهنگي مردم را تشکيل مي دهد و در نظام آموزش عالي کمتر مورد توجه قرار گرفته است، توجه کند. بدين لحاظ ضرورت توسعه و پردازش به رشته مطالعات ديني در ميان مجموعه رشته هاي علوم اجتماعي براي فهم تجربه ديني مردم ديني ايران همواره احساس مي شود. از اين منظر است که مطالعه آموزش دين و دين داري مي تواند تغييرات صورت گرفته در جامعه ما را تبين و تفسير نمايد.
 
كليد واژه: آموزش ديني، دين داري، مطالعات فرهنگي، مطالعات ديني، زيست ديني، مصرف کالاهاي ديني