منبع:
نشريه علمي پژوهشي آموزش عالي ايران- شماره 1  تابستان 1387

نویسنده:
آزادارمكي تقي*
 
* گروه جامعه شناسي، دانشگاه تهران
 
چکیده:
در مقاله حاضر ضمن مرور اجمالي بر نحوه شکل گيري جامعه شناسي و آموزش آن در ايران به چالش ها و سنت هاي درون آن توجه شده است. در گذر زمان، آموزش جامعه شناسي در ايران از علمي صرفا حاشيه اي به حوزه اصلي بحث و گفتگو تبديل شده و نظر بسياري از سياستمداران، روشنفکران و منتقدان را به خود جلب کرده است. وضعيت جديد جامعه شناسي در ايران با ضرورت هاي جديد در باز سازي جامعه ايراني پس از انقلاب اسلامي و جنگ ايران و عراق و دوره اصلاحات اجتماعي و سياسي از 1376 تا زمان حاضر توام مي باشد. شرايط پيش آمده، زمينه دستيابي سنت مدرن را فراهم کرده است. ابهامات و مناقشات ريشه دار در سنت کلاسيک جامعه شناسي، جامعه شناسان را به سوي ايجاد تغييرات بنيادي به لحاظ مفهومي، روشي، موضوعي و بينشي کشانيده است. اگر اصلي ترين مساله سنت جامعه شناسي کلاسيک هويت يابي آن بود، مساله اصلي و عمده در سنت جديد جامعه شناسي، دفاع از جامعه مدرن و استقرار آزادي و دموکراسي و ساختن جامعه اي سالم تر است.
 
كليد واژه: آموزش جامعه شناسي، جامعه ايراني، جامعه مدرن