منبع:
نشريه علمي پژوهشي آموزش عالي ايران- شماره 1  تابستان 1387

نویسندگان:
شارع پور محمود,فاضلي محمد,صالحي صادق
 
چکیده:
دانشگاه ها در طول عمر دراز خود، داراي کارکردهاي گسترده اي بوده اند. توليد و انتقال دانش از عمده ترين اين کارکردها هستند؛ ليکن در اثر تغييراتي که در نظام هاي اقتصادي و اجتماعي به طور عام و نظام توليد، انتقال و به کارگيري دانش به طور خاص، پديد آمده است، اعمال تغييراتي در نوع نگاه به دانشگاه و الزامات آموزشي آن لازم شده است. به علاوه، اکنون لازم است تا افرادي که در نظام هاي آموزش عالي تحصيل مي کنند، از ويژگي هايي برخوردار باشند که در گذشته زياد مورد توجه نبوده بدين حد الزامي نبوده اند. اين مقاله، ضمن بررسي تغييرات پديده آمده در نظام هاي اقتصادي و اجتماعي و پيامدهاي آن ها براي نظام آموزش عالي، فهرستي از ويژگي هايي که دانشجويان آموزش عالي در همه رشته ها بايد دارا باشند ارايه کرده است و آن ها را شايستگي هاي کانوني مي خواند. سپس به تحليل اين نکته پرداخته مي شود که شاخص هاي کيفيت آموزش عالي بر اساس متغيرهاي جمعيت شناختي و آموزشي تا چه حد اعتبار دارد. ميزان اعتبار اين شاخص ها نيز بر اساس تکنيک تحليل تمايز صورت گرفته است.
 
كليد واژه: آموزش عالي، شايستگي هاي کانوني، کيفيت آموزش عالي، تحليل عاملي، تحليل تمايز