چكيده
این پژوهش با هدف بررسی نقش تعاملی ابعاد بی‌عدالتی (توزیعی، رویه‌ای و تعاملی) بر رفتارهای مخرب کارکنان به مرحله اجرا درآمد. جامعه آماری پژوهش را کارکنان یک شرکت صنعتی و تولیدی (به تعداد 250 نفر) در پائیز 1388 تشکیل دادند. از 230 پرسشنامۀ توزیع شده، 168 نفر به پرسشنامه‌های پژوهش پاسخ دادند. ابزارهای پژوهش سه پرسشنامه بی‌عدالتی توزیعی (5 سؤال)، بی‌عدالتی رویه‌ای (6 سؤال) و پرسشنامه بی‌عدالتی تعاملی (4 سؤال) و یک پرسشنامه رفتارهای مخرب (با دو خرده مقیاس خروج، غفلت و اعتراض پرخاشگرانه) با 9 سؤال بودند. داده‌های حاصل از پرسشنامه‌‌های پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی مورد تحلیل قرار گرفت. در سطح همبستگی ساده، فقط بی‌عدالتی توزیعی با خروج (ترک سازمان) و بی‌عدالتی تعاملی با غفلت و اعتراض پرخاشگرانه دارای رابطه معنادار (05/0 P< و 01/0 P< به ترتیب) بودند. تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تعدیلی برای پیش‌بینی خروج (ترک سازمان) نشان داد که در بی‌عدالتی رویه‌ای متوسط، بی‌عدالتی تعاملی قادر به تعدیل رابطه بی‌عدالتی توزیعی با خروج (ترک سازمان) است. بررسی اثرات ساده حاکی از آن بود که فقط در بی‌عدالتی تعاملی بالا، بی‌عدالتی توزیعی با خروج (ترک سازمان) دارای رابطه معنادار است (05/0 P<). اما تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تعدیلی برای پیش‌بینی غفلت و اعتراض پرخاشگرانه، حاکی از آن بود که در تعاملهای دو راهه، فقط تعامل بی‌عدالتی توزیعی x بی‌عدالتی تعاملی معنادار (01/0P<) است. بررسی اثرات ساده در این مورد نیز نشان داد که در بی‌عدالتی تعاملی بالا، رابطه بی‌عدالتی توزیعی با غفلت و اعتراض پرخاشگرانه نیرومندتر از این رابطه در بی‌عدالتی تعاملی متوسط و پائین است.

واژه‌هاي كليدي : بی‌عدالتی توزیعی، بی‌عدالتی رویه‌ای، بی‌عدالتی تعاملی، رفتارهای مخرب

نویسندگان: دكتر محسن گل‌پرور ، مهرانگیز کرمی

منبع: مجموعه مقالات همایش راهکارهای اصلاحی نظام اداری

گروه کارشناسی ارشد مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان