چكيده
اين پژوهش با هدف بررسي نقش تعديل كننده حمايت و كنترل شغلي در رابطه‌ي تقاضاهاي شغلي با انگيزش دروني به مرحله اجرا درآمد. جامعه آماري پژوهش را كاركنان صنايع پتروشيمي ماهشهر در پائيز 1388 (حدود 300 نفر) تشكيل دادند. از اين جامعه آماري، 219 نفر به شيوه‌ي سهل‌الوصول براي پاسخگويي به پرسشنامه‌هاي پژوهش انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه حمايت و كنترل شغلي (با 9 سؤال)، تقاضاهاي شغلي (با 7 سؤال) و انگيزش دروني (با 12 سؤال) بودند. داده‌هاي حاصل از پرسشنامه‌هاي پژوهش از طريق رگرسيون سلسله مراتبي تعديلي مورد تحليل قرار گرفتند. شواهد حاصل از تحليل داده‌ها نشان داد كه بين حمايت و كنترل شغلي با تقاضاهاي شغلي و انگيزش دروني رابطه مثبت و معنادار (01/0P<) وجود دارد. نتايج حاصل از تحليل رگرسيون سلسله مراتبي نشان داد كه پس از كنترل پست مديريتي، سن و ساعات كار در هفته، حمايت و كنترل شغلي قادر به تعديل رابطه‌ي تقاضاهاي شغلي با انگيزش دروني است. بدين معني كه در حمايت كنترل شغلي پائين، تقاضاهاي شغلي با انگيزش دروني رابطه نيرومندتري دارد.

واژه‌هاي كليدي: حمايت و كنترل شغلي، تقاضاهاي شغلي، انگيزش دروني

نویسندگان: دكتر محسن گل‌پرور ، زهرا اديبي

منبع: مجموعه مقالات همایش راهکارهای اصلاحی نظام اداری

گروه کارشناسی ارشد مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان