مقدمه
بعضی‌ها در محیط کار مدیر هستند و بعضی‌ها در خانه. بعضی‌ها میز مدیریتی دارند و بعضی‌ها جایگاه آن. بعضی‌ها مدیر هستند و بعضی‌ها مدبر. بعضی‌ها پیپ مدیریتی دارند و بعضی‌ها تیپ آن. بعضی‌ها مدیر هستند و منشی دارند و بعضی‌ها تنها مدیر هستند و در اصل تنها منشیاند. بعضی‌ها مدیر هستند و ماشین مدیران را دارند و بعضی‌ها در اصل تنها ماشین هستند و ماشین مدیران را میرانند. بعضی‌ها رنگ مدیریت دارند و بعضی‌ها طعم آن. بعضی‌ها خدادادی مدیر هستند و بعضی‌ها مادرزادی، یعنی تنها به واسطه پدرشان با بستگانشان. بعضی‌ها حکم مدیریتشان از جنس کاغذ و امضاء مافوق است و بعضی‌ها از جنس عمل و کارکرد و تجربهشان. بعضی‌ها در گزارش ماهانه تنظیم شده توسط خود، مدیر موفق هستند و بعضی‌ها در عملکرد تنظیم شده مافوق و زیردستان خود. بعضی‌ها تنها مدیر هستند و بس و بعضی‌ها مدیر هستند و یک دنیا ارزش. بعضی‌ها امضایشان چند روزی اعتبار دارد و بعضی‌ها عملکردشان یک عمر. بعضی‌ها یاد خود را با خود میبرند و بعضی‌ها خود میروند و اما نام و یادشان میماند. بعضی‌ها عشق مدیریت دارند و بعضی‌ها مدیر عاشق هستند. بعضی‌ها بر نام سازمان مدیریت میکنند و بعضی‌ها مدرک مدیریت دارند و بعضی‌ها درک مدیریت.
راستی؛ انصافاً جایگاه من و شما و ما، در کجاست؟

مدیریت چیست؟!
شاید شنیده باشید یا خوانده باشید و یا باور داشته باشید که میگویند؛ مدیریت هم علم است و هم هنر. یعنی هم آگاهی و هم تجربه. هم اکتسابی و هم ذاتی. هم توانائی و هم عشق.
مدیریت؛ حکومت بر سازمان نیست، بلکه نشستن بر قلبهای کارکنان سازمان است. سازمان؛ یک اداره و کارخانه نیست، بلکه مجموعه‌ای است که در آن سهیم هستیم و روزگار را سپری مینمائیم. مجموعه؛ یک سری افراد با ویژگیهای مختلف، با عنوان همکار نیست، بلکه همراهانی هستند که با آنها روز را شب و شب را روز میکنیم.
برای مدیر شدن، نباید به دنبال کتابفروشی و کتاب و مدرس و دفتر تمرین بود. بلکه باید به دنبال واقعیت و واقعیت‌بینی و واقعیت‌پذیری و بیان واقعیت بود. برای مدیر شدن نباید به دنبال آرزو و آشنا و وابستگی به دوستان بود، بلکه باید به دنبال موقعیتها واکنشها، عملها و عکسالعملها بود. راستی؛ تغییر روز به شب و شب به روز، برای ما یک عادت شده است یا امیدی برای یک تحول. آیا به سخت مولا فکر کردهایم که میفرمایند: وای به حال آنکه امروزش مانند دیروزش باشد. پس وای به ما و حال ما که اگر در انتظار موقعیتها بمانیم و تنها منتظران شانس باشیم.

تعریف مدیریت
تعاريف بسیار زيادي از مديريت ارائه شده است، يكي از جامع ترين اين تعاريف در ذيل آمده است مديريت عبارت است از:
«علم و هنر برنامه ريزي ، سازمان دهي، هدايت و رهبري، نظارت و كنترل و نهايتاً ايجاد هماهنگي براي رسيدن به هدف يا اهداف از پيش تعيين شده سازمان»

البته تمام مباحث فوق بر روي منابع سازماني صورت مي گيرد كه مهم ترين و ارزنده ترين دارايي هر سازمان منابع انساني ( كاركنان) هستند و سپس منابع ديگر نظير دارايي هاي فيزيكي، مادي و حتي اطلاعات قرار مي گيرند.

تمام مطالب فوق صحيح است اما اگر بخواهيم خيلي ساده مديريت را تعريف كنيم بايد بگوئيم

مديريت يعني تصميم گيري

وظايف نيروها عبارت است از تصميم سازي (با ارائه پيشنهادات) و اجراي تصميم پس از اتخاذ از سوي مديريت، وظايف مديران عبارت است از تصميم گيري و نظارت بر اجراي تصميمات.
سرجيوزيمن معاون سابق بازاريابي كوكاكولا و نويسنده كتاب ارزشمند پايان عصر بازاريابي سنتي پنج سطح براي تصميم گيري قائل است.

سطوح تصميم گيري :

 سطح يك : تصميم من ( مدير ارشد) بدون كمك شما ( منظور كاركنان است ) .
 اين سطح مربوط به امور سياست گذاري است.

سطح دو : تصميم من با كمك شما .
 مسئوليت تصميم گيري با مدير است اما از نظرات و پيشنهادات كاركنان مطلع
 مي شود.

سطح سه : تصميم ما .
 سرجيو زيمن مي گويد من از اين سطح متنفرم .چون مسئول تصميم گيري مشخص
 نيست. حتي در قوي ترين مردم سالاري ها يك نفر بايد رهبري را بر عهده بگيرد.

سطح چهار : تصميم شما با كمك من .
 سخت ترين تصميم هاي مديران است. چون بايد قدرت خود را فراموش كنند و
 اجازه دهند فرد ديگري تصميم بگيريد.

سطح پنج : تصميم شما بدون كمك من .
 يعني اعتماد مدير به توانايي ها. دانش و بصيرت نيرو به حدي مي رسد كه مسئوليت را به صورت كامل تفويض مي كند.
سرجيوزيمن مي گويد: اساساً سطح پنج به مخاطب مي گويد" گوش كن، دليل اينكه شما اينجا هستيد، دليل اينكه من شما را استخدام كرده ام. دليل اينكه به شما اجازه داده ايم كه تحت لواي علائم تجاري اين شركت كار كنيد، اين است كه شما را باور داريم. برويد و كارتان را انجام دهيد".
ايشان مي گويد در تمام موارد فوق تصميم گيرنده بايد مشخص باشد تا در مقابل تصميم خويش مسئوليت داشته باشد. مديران ما هم بايد بدانندكه يكي از نقش هاي ارزنده ايشان اتخاذ تصميمات صحيح و به موقع و بر مبناي اخذ اطلاعات از زيردستان است. و همچنين تفويض اختيار براي تصميم گيري كاركنان در جاي خود شايسته و لازم است.

منابع:
سایت آفتاب
سایت توسعه مهندسی بازار