منبع: فصلنامه روانشناسي دانشگاه تبريز زمستان 1385; 1(4)

نویسندگان: خانجاني زينب,مهين همايون,حسيني نسب سيدداوود
 
 چکیده:
 
به منظور بررسي رابطه عامل هاي عمقي شخصيت با عملکرد و استعداد کارآفريني، 326 نفر از دانشجويان شش دانشکده دانشگاه تبريز (علوم انساني، فني و مهندسي، شيمي، رياضي، کشاورزي و علوم) جهت مطالعه به طور تصادفي انتخاب شدند. آزمودني ها از هر دو جنس و در ترم 5 و 6 مشغول تحصيل بودند. براي جمع آوري داده ها از آزمون شخصيتي 16 عاملي کتل، آزمون ضريب کارآفريني و آزمون عملکرد کارآفريني استفاده شد. يافته ها نشان دادند دانشجويان داراي عملکرد کارآفريني بالا فقط در سه عامل سلطه (E)، خق استوار (G)، ادواري خويي (H) و دانشجويان با استعداد در کارآفريني علاوه بر سه عامل مذکور در عامل هاي تخيل (M)، بي اعتمادي اضطراب آميز (O)، ظرافت کاري (N) با دانشجويان غيرمستعد تفاوت معني دار دارند. همچنين چهار عامل ادواري خوئي (H)، سلطه (E)، خلق استوار (G) و بي اعتمادي (O) پيش بيني کننده هاي مناسبي در استعداد کارآفريني و سه عامل ادوار خوئي (H)، خلق استوار (G) و تنش عصبي (Q4) پيش بيني کننده هاي مناسبي براي عملکرد کارآفريني محسوب مي شوند.
 
كليد واژه: عامل هاي عمقي شخصيت، عملکرد کارآفريني، استعداد کارآفريني