منبع: مجله علمی پژوهشی مطالعات ميان رشته اي در علوم انساني زمستان 1388; 2(1 (پياپي 5))

چکیده:
خردمايه مقاله حاضر گوياي آن است که مطالعات علوم انساني با نگاهي پارادايميک، تا پيش از طرح و بسط ميان رشته گرايي، عمدتا، بر اساس يکي از پارادايم هاي اثبات گرايي، تفسيري، نظريه انتقادي، فمينيسم، پست مدرنيسم و نظريه آشوب، به عنوان پارادايم غالب، بوده است که اين مساله به نوعي يک سونگري و يک جانبه گرايي منجر شده است. در اين مقاله، هدف آن است تا با کنکاشي نوپردازانه و بهره گيري از چارچوبي ابتکاري و منبعث از ديدگاه کثرت گرا، الگويي براي تحليل پارادايميک مطالعات ميان رشته اي از تقاطع سه عامل «ساختار»، «الگو» و «فرايند» به منظور نوعي مفاهمه بهتر و برداشت موزونتر از مطالعات ميان رشته اي ارايه شود.
در اين راستا، مفهوم نوظهور بازاريابي کارآفرينانه به مثابه مصداقي ميان رشتگي، که از تلفيق وجوه دو رشته علمي بازاريابي و کارآفريني در مطالعات مديريت ناشي شده است، مطرح و مصاديق آن در اين نقشه نگاري ابتکاري، جانمايي شده است. بدين ترتيب، نتيجه گيري شده است که در پژوهش هاي ميان رشته اي و نوظهور، توجه توامان به پارادايم هاي مذکور و شناخت هريک از مطالعات در حوزه هاي مختلف مي تواند در راستاي درک بهتر حقيقت و رهايي از قيدوبندهاي تفکر وابسته به متن و محتوا راه گشا باشد و مانع کوته نگري و يک جانبه گرايي شود.
 
كليد واژه: بازاريابي کارآفرينانه، پارادايم نگاري، مطالعات ميان رشته اي