منبع: مجله علمی پژوهشی علوم كشاورزي زمستان 1385; 12(4)

چکیده:
برنج يكي از مهمترين غلاتي است كه غذاي دو سوم جمعيت جهان را تشكيل مي دهد. استان گيلان به عنوان يكي از مهمترين استان هاي توليد كننده برنج كشور محسوب مي شود به طوري كه بيش از 30 درصد برنج كشور در اين استان توليد مي شود. يكي از مهمترين مشكلات برنج، نوسانات شديد قيمت و سيستم بازاريابي سنتي آن است كه اغلب براي توليد كنندگان برنج در استان گيلان لطمات جبران ناپذيري وارد مي كند. در اين پژوهش هدف، مقايسه اقتصادي استفاده شده است، كه عبارتند از: روش موتاد (MOTAD)، روش شبيه سازي و روش احتمال غالب (GSD)،‌ اطلاعات مورد نياز در اين پژوهش از طريق نمونه گيري از بخش توليد، عمده فروشان، كارخانجات برنجكوبي، خرده فروشان و ساير عوامل موجود در سيستم بازاريابي در سال 1383 جمع آوري شده است. همچنين اطلاعات كلي تر از وزارت جهاد كشاورزي و وزارت بازرگاني تهيه شده است. با استفاده از روش MOTAD، چهارده راهبرد از 563 راهبرد به عنوان راهبرد برتر انتخاب گرديدند كه براساس ميزان ميانگين سود در هكتار و ميزان ريسك اولويت بندي شدند. بهترين راهبرد، فروش 30 درصد محصول در ماه مهر و فروش 70 درصد باقي مانده پس از انبارداري در ماه فروردين است كه بالاترين سود خالص و ميزان ريسك را به همراه دارد. نتايج حاصل از روش شبيه سازي براساس مسيرهاي بازاريابي و زمانهاي مختلف عرضه، 1146 راهبرد را در سطوح مختلف ريسك و سود خالص ارايه نمود كه نهايتا 20 راهبرد مناسب انتخاب گرديد و بهترين راهبرد، فروش 100 درصد محصول در فروردين ماه و بطور مستقيم از توليد كننده به مصرف كننده بوده است. روش احتمال غالب GSD نيز نتايج مشابه روش شبيه سازي ايجاد نموده است.