منبع: مجله علمی پژوهشی رشد فناوري بهار 1389; 6(22)

چکیده:
مديريت دانش و مديريت منابع انساني دو مقوله مهم در مديريت سازمان ها مي باشند. علي رغم ادبيات گسترده اي كه در خصوص هر يك وجود دارد، كاربردي نمودن آن ها همچنان محل چالش است. از يك سو در بسياري از سازمان ها به مديريت دانش به عنوان يك روال كاري جانبي نگريسته مي شود كه اين نگاه عمدتا ناشي از عدم ملموس بودن ارزش افزوده هاي مديريت دانش در كوتاه مدت است و از سوي ديگر مديريت منابع انساني در اغلب سازمان ها به مديريت پرسنلي و انجام امور اداري كاركنان محدود شده  است و اركان مهم آن، مانند ارزيابي عملكرد در بسياري از موارد بيش از آن كه موجبات ارتقا سطح دست يابي به اهداف سازماني را فراهم آورد، به عنوان ابزاري براي تشويق و تنبيه كاركنان شناخته مي شود. در اين مقاله تلاش بر آن است تا با بررسي ابعاد مختلف مديريت دانش و مديريت منابع انساني چارچوبي معرفي شود كه در آن، اين دو مقوله به گونه اي در تعامل با يكديگر قرار گيرند كه با ايجاد يك سيستم مجتمع، موجبات كارايي و موفقيت هر دو مقوله فراهم گشته و با ايجاد هم افزايي ميان آن ها، نقاط ضعف هر يك با قوت ديگري پوشانده شود.
 
كليد واژه: سيستم مديريت دانش، مديريت منابع انساني، ارزيابي عملكرد