منبع: مجله علمی پژوهشی تازه هاي علوم شناختي تابستان 1382; 5(2 (مسلسل 18))

چکیده:

هدف و روش: اين مقاله با بررسي متون علمي به تبيين نقش گروه‌هاي يادگيرنده در يادگيري سازماني و توسعه منابع انساني پرداخته است.
يافته‌ها و نتيجه‌گيري: هرچند دانش و يادگيري فردي، اساس توسعه سازماني و ايجاد مزيت رقابتي در سازمان است، اما يادگيري وقتي مي‌تواند مزيت رقابتي را پايدار نمايد كه حاصل تعامل افراد گروه‌هاي مختلف باشد. در سازمان‌هاي يادگيرنده، تقريبا تمامي تصميم‌هاي مهم در گروه‌ها اتخاذ مي‌شود و گروه‌ها خود به صورت واحدهاي يادگيرنده عمل مي‌نمايند كه اين مستلزم يادگيري مداوم و هميشگي كاركنان است. لازمه توسعه يادگيري گروهي در سازمان، شناخت اساسي روان‌شناسي يادگيري، روش‌هاي انتقال و شيوه‌هاي متناسب با اهداف يادگيري گروهي و نيز ويژگي‌ها و موانع يادگيري گروهي است كه در اين مقاله به آن پرداخته مي‌شود