منبع: مجله علمی پژوهشی علوم كشاورزي ايران 1386; 2-38(2 (ويژه اقتصاد و توسعه كشاورزي)

چکیده:

با وجود تجارب جهاني مفيد در زمينه بهره گيري از کارآفريني براي توسعه اقتصادي، متاسفانه در کشور ما تاکنون به اين مقوله توجه کافي نشده است. اين پژوهش با هدف تحليل موانع توسعه کارآفريني در واحدهاي توليدي گلخانه اي در ايران و در چارچوب کلي پژوهش هاي پيمايشي به انجام رسيده است. نمونه آماري اين پژوهش تعداد 142 نفر از کارآفرينان واحدهاي گلخانه اي در کشور بوده اند که با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي با انتساب متناسب، از هشت منطقه کشور انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفته اند. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه اي بوده که بر اساس مرور ادبيات موضوع تهيه شده است. ضريب کرونباخ آلفا به منظور تشخيص پايايي پرسشنامه محاسبه گرديده است که در اين پژوهش برابر با 0.93 شده است که حاکي از پايايي مناسب ابزار پژوهش بوده است. روايي محتوايي پرسشنامه نيز از طريق نظرخواهي از کارشناسان و اساتيد مرتبط با موضوع تاييد شده است. تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS به عمل آمده است. نتايج حاصل از تحليل عاملي نشان داده است که عوامل سياست گذاري، اقتصادي، پشتيباني، آموزشي، زيرساختي و فرهنگي عمده ترين موانع توسعه کارآفريني در واحدهاي توليدي گلخانه اي در ايران بوده اند که در مجموع 83 درصد واريانس را تبيين کرده اند. بنابراين پيشنهاد مي گردد براي توسعه کارآفريني در واحدهاي توليدي گلخانه اي به چگونگي سياست گذاري هاي بخش کشاورزي و عوامل اقتصادي پيراموني فعاليت هاي کارآفرينانه در بخش کشاورزي توجه کافي صورت گيرد.
 
كليد واژه: کارآفريني، توسعه کارآفريني، واحدهاي توليدي گلخانه اي، تحليل موانع