منبع: مجله علمی پژوهشی  علوم كشاورزي ايران 1386; 2-38(2 (ويژه اقتصاد و توسعه كشاورزي))

چکیده:

يکي از گزينه هاي مناسب در جهت استفاده بهينه از مزيت هاي نسبي بخش کشاورزي در عرصه توليد، بازاريابي، رقابتي کردن بخش کشاورزي و حضور فعال در بازارهاي جهاني، توسعه واحدهاي بهره برداري گلخانه اي است. توسعه فعاليت هاي کارآفرينانه در واحدهاي توليدي گلخانه اي و استفاده از ظرفيت هاي موجود کشور براي توسعه اين واحدها، نيازمند شناخت کافي از سازه هاي تاثيرگذار بر توسعه ابعاد کارآفريني در اين واحدها مي باشد. اين پژوهش با هدف تحليل سازه هاي موثر بر توسعه کارآفريني در واحدهاي توليدي گلخانه اي و در چارچوب پژوهش هاي توصيفي - همبستگي انجام شده است. نمونه آماري اين پژوهش تعداد 142 نفر از کارآفرينان واحدهاي گلخانه اي بوده اند که با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي با انتساب متناسب از هشت منطقه کشور انتخاب و با ابزار پرسشنامه مورد مطالعه قرار گرفتند. ضريب آلفاي کرونباخ به منظور تشخيص پايايي پرسشنامه ها محاسبه گرديده است که در اين پژوهش برابر با 0.85 محاسبه شده است که حاکي از پايايي مناسب ابزار پژوهش بوده است. روايي محتوايي پرسشنامه نيز با نظر خواهي از کارشناسان و اساتيد مرتبط با موضوع تاييد شده است. نتايج حاصل از تحليل رگرسيوني نشان داده است که محيط اقتصادي (34.6%)، ويژگي هاي روان شناختي (11.1%)، پويايي محيط (2.29%)، دسترسي به منابع (2.1%)، مهارت بازاريابي (2.47%)، محيط اکولوژيکي (1.39%) و علاقه به کشاورزي (1.59%) بر توسعه کارآفريني در واحدهاي توليدي گلخانه اي موثر بوده اند. يافته هاي اين پژوهش مي تواند راه گشاي توسعه فعاليت هاي کارآفرينانه در واحدهاي توليدي گلخانه اي باشد.
 
كليد واژه: کارآفريني، توسعه کارآفريني، واحدهاي توليدي گلخانه اي، عوامل محيطي، عوامل روان شناختي، عوامل ساختاري