منبع: مجله علمی پژوهشی  مدرس علوم انساني پاييز 1386; 11((پياپي 55) (ويژه نامه مديريت)

چکیده:

بدون ترديد سازمانهاي عصر حاضر با تحولات و تهديدهاي گسترده ملي، منطقه اي و بين المللي روبه رو هستند و تضمين و تداوم حيات و بقاي سازمانها نيازمند يافتن راه حلها و روشهاي جديد مقابله با مشکلات است که به نوآوري، ابداع، خلق محصولات يا خدمات، فرايندها و روشهاي جديد بستگي زيادي دارد. از اين رو سازمانهاي عصر حاضر به کارآفريني سازماني به دليل نقشي که در تقويت موقعيت رقابتي سازمانها ايفا مي کند توجه خاصي داشته اند. کارآفريني سازماني، شامل پرورش رفتارهاي کارآفرينانه در سازمان است که در آن، سازمان شرايطي را فراهم مي کند تا کل سازمان و کارکنان آن از روحيه کارآفريني برخوردار شوند.
اين مقاله درصدد شناسايي موانع کارآفريني سازماني است و تلاش دارد تا ضمن در نظر گرفتن نکات مطروح در رويکرد فراي، وسپر و ساير صاحب نظران، با نگاهي جامعتر و با توجه به عوامل اثرگذار به بررسي موانع کارآفريني سازماني بپردازد. موانعي که در اين پژوهش مورد بررسي قرار گرفتند، شامل فرهنگ سازمان، نحوه کنترل در سازمان، توجه به سودهاي کوتاه مدت و بلند مدت و شيوه هاي تشويق و ارايه پاداش است. نتايج به دست آمده بر اساس آزمونهاي تي اسيتودنت، آزمون معناداري ضريب همبستگي اسپيرمن(r)  و آزمون معناداري بتا  (b)در رگرسيون خطي، حاکي از آن است که فرهنگ سازماني محافظه کارانه، توجه به سودهاي کوتاه مدت، اعمال کنترل شديد و شيوه هاي نادرست تشويق و ارايه پاداش، از موانع اساسي کارآفريني سازماني به شمار مي روند.
 
كليد واژه: كارآفريني، كارآفريني سازماني، كارآفريني مستقل، كارآفريني درون سازماني