منبع: مجله علمی پژوهشی  پژوهش در علوم ورزشي تابستان 1386; 5(15)

چکیده:

هدف از اين پژوهش، بررسي ارتباط بين عوامل روان شناختي توانمندسازي )احساس معني دار بودن، احساس شايستگي، احساس خود تعييني، احساس تاثير و احساس اعتماد(  و کارآفريني سازماني کارشناسان ادارات تربيت بدني دانشگاه هاي دولتي شهر تهران مي باشد. بر اين اساس، جامعه آماري اين پژوهش کليه کارشناسان ادارات تربيت بدني دانشگاه هاي دولتي شهر تهران بود. تعداد 60 نفر از آنان شامل 26 زن و 34 مرد با مدارک تحصيلي و سنوات خدمت مختلف به عنوان نمونه تحقيق انتخاب گرديدند. روش تحقيق مورد استفاده در اين پژوهش توصيفي- همبستگي بود که براي جمع آوري اطلاعات لازم در خصوص عوامل توانمندسازي روان شناختي از پرسشنامه 18 سوالي سنجش توانمندي روان شناختي اسپريتزر و به منظور سنجش کارآفريني سازماني آزمودني ها از پرسشنامه صمد آقايي استفاده گرديد. به منظور بررسي ارتباط بين عوامل توانمندسازي روان شناختي و کارآفريني سازماني از آزمون آماري ضريب همبستگي رتبه اي اسپيرمن استفاده گرديد.
نتايج پژوهش نشان داد که بين عامل کليدي روان شناختي توانمندسازي که شامل احساس معني دار بودن، احساس شايستگي، احساس خود تعييني، احساس تاثير و احساس اعتماد مي باشد، با کارآفريني سازماني به ترتيب r=0.41، r=0.34، r=0.30، r=0.47، r=0.46 همبستگي مثبت و معني داري وجود دارد که اين رابطه در سطح a=0.5 از نظر آماري معني دار بوده است. بدين معني که هر چه کارشناسان از نظر عوامل روان شناختي توانمندسازي از نمرات بالاتري برخوردار باشند، در زمينه کارآفريني سازماني نيز موفق تر عمل مي کنند. همچنين يافته هاي پژوهش نشان داد که بالاترين نمره کارشناسان مربوط به احساس شايستگي با ميانگين 16.82 و 18.7 و انحراف استاندارد 0.29 و 33% به ترتيب براي آزمودني هاي زن و مرد مي باشد. ساير عوامل توانمندسازي کارآفريني شامل احساس خود تعييني، اعتماد به نفس، احساس معني دار بودن به ترتيب در رتبه هاي بعدي قرار دارد. و احساس تاثير با ميانگين 10.23 و 10.69 به ترتيب براي کارشناسان زن و مرد در پايين ترين سطح قرار دارد.