منبع: مجله علمی پژوهشی تحقيقات زنان(مجله مطالعات زنان) پاييز 1386; 1(2)

چکیده:

هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه کارآفريني اجتماعي و اثر بخشي عملکرد در سازمانهاي غير دولتي زنان است. روش پژوهش، توصيفي از نوع عمبستگي است. نمونه آماري شامل، 70 سازمان فعال غيردولتي زنان است که دفتر مرکزي آنها در شهر تهران مستقر است و از طريق نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب و تعداد آنها به کمک فرمول گيري نمونه گيري جامعه محدود به دست آمده است. براي گردآوري داده ها از دو پرسشنامه استاندارد تهيه شده به وسيله اندروليوايز و پرسشنامه محقق ساخته اثربخشي عملکرد استفاده شده است. ضريب پايايي پرسشنامه ها بترتيب 0.84 و 0.86 براورد شده است. تجزيه و تحليل داده ها از طريق نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتايج نشان داد که:
بين کارآفريني اجتماعي و اثربخشي عملکرد (فرضيه اهم) و نيز سه شاخص از شاخصهاي کارآفريني اجتماعي (وجود برنامه هاي کارآفرينانه، وجود فرهنگ سازماني کارآفرينانه، وجود عوامل حياتي موفقيت در کارآفريني اجتماعي) و اثر بخشي عملکرد ارتباط معناداري وجود دارد. با توجه به تحليل واريانس فريدمن اولويت بندي شاخصها، بترتيب به اين صورت نشان داده شد: وجود عوامل حياتي موفقيت در کارآفريني اجتماعي، وجود برنامه هاي کارآفرينانه، وجود فرهنگ سازماني کارآفرينانه.
 
كليد واژه: کارآفريني اجتماعي، کارآفرينان اجتماعي، سازمانهاي غير دولتي، الگوهاي کارآفريني اجتماعي، سازمان هاي غير دولتي زنان