منبع: مجله علمی پژوهشی پژوهش هاي مديريت در ايران (مدرس علوم انساني) تابستان 1389; 14(2 (پياپي 66))

چکیده:

با ظهور عصر جديد کسب و کار که تغيير را به عنوان يکي از خصوصيات اصلي با خود دارد، تضمين موفقيت و بقاي سيستم هاي توليد، سخت تر مي شود. در تقابل با اين شرايط متغير، سيستم توليد چابک به عنوان پيشرفته ترين سيستم يا به عبارتي پارادايم توليد، امروزه در حال ارايه خود به دنياي توليد است و در اين راستا توسعه متدهاي ارزيابي چابکي بنگاه ها نيز اهميت ويژه اي يافته است. شيوه هاي سنجش چابکي اساسا داراي يک نقص کلي هستند و آن عدم توجه به ميزان نيازمندي به چابکي، براي ارزيابي و مقايسه چابکي بنگاه ها با بنگاه هاي ديگر مي باشد. در واقع شدت تغييرات محيطي و تلاطم نيازمندي هاي مشتريان، تعيين کننده ميزان نياز به چابکي براي بنگاه ها مي باشد و با توجه به ماهيت و اندازه متفاوت اين تغييرات براي سازمان هاي مختلف، سطح مطلوب چابکي براي آن ها متفاوت خواهد بود. بنابراين شيوه هاي ارزيابي بايد ميزان چابکي را به صورت قدرت پاسخگويي مناسب به اين تغييرات مورد سنجش قرار دهند. در اين مقاله با هدف رفع اين نقيصه، تکنيک تحليل پوششي داده ها با تعريف ورودي ها و خروجي هاي چابکي، براي اررزيابي چابکي بنگاه هاي توليدي تعديل شده است. در پايان اين مدل اندازه گيري براي ارزيابي چابکي 20 بنگاه توليدي از 5 صنعت مختلف به کار گرفته شد و چابکي نسبي بنگاه ها و نيز ميزان بهبود در خروجي ها به منظور رسيدن به مرز کارايي سازمان هاي مختلف از نظر چابکي، تعيين و مسير بهبود براي آن ها ترسيم شد.
 
كليد واژه: چابکي سازماني، چابکي نسبي، تحليل پوششي داده ها، اندازه گيري چابکي