منبع: مجله علمی پژوهشی پژوهش هاي مديريت در ايران (مدرس علوم انساني) تابستان 1388; 13(2 (پياپي 61))

چکیده:

توجه به موضوع رهبري خدمتگزار درسالهاي اخير، افزايش پيدا کرده است و انواع سازمان هاي تجاري، غير انتفاعي، آموزشي، و نيز سازمانهاي دولتي براي اداره سازمان خود اصول رهبري خدمتگزار را مورد استفاده قرار داده اند. اما در مورد موثر بودن اجراي رهبري خدمتگزار در اثربخشي سازمان ها، به ويژه سازمانهاي دولتي، ترديد هايي به وجود آمده است. با توجه به عجين بودن فرهنگ ايران با آرمان هاي خدمتگزاري و اهميت موضوع، اين مقاله در نظر دارد تاثير رهبري خدمتگزار بر اثربخشي سازمانهاي دولتي ايران را از دو مسير اثربخشي رهبري و اثربخشي پيروي، بيازمايد. بدين منظور متغيرهاي مدل نظري پژوهش، شناسايي شد و نظرسنجي مديران و کارکنان 22 سازمان دولتي قرار گرفت. از آزمون t استيودنت براي بررسي وضعيت کلي مولفه هاي پژوهش استفاده گرديد و براي آزمون فرضيه ها نيز، آزمون هاي آماري رگرسيون و همبستگي اسپيرمن به کار گرفته شد. در بررسي رابطه بين مولفه هاي تحقيق، کليه روابط مورد بررسي تاييد شدند، اما پايين بودن ميانگين نمره ابزار اندازه گيري رهبري خدمتگزار از ميانگين متوسط، به معناي اجراي ضعيف رهبري خدمتگزار و غلبه رهبري پدر سالارانه در سازمانهاي دولتي ايران است همچنين ارتباط ضعيف تحقق اثربخشي سازماني از مسير رهبري خدمتگزار اثر بخشي پيروي، به معناي عدم توجه بايسته به نقش پيروان در سازمان و اثربخشي سازماني است.
 
كليد واژه: اثربخشي رهبري، اثربخشي سازماني، اثربخشي پيروي، رهبري خدمتگزار، کارآيي