منبع : مجله علمی پژوهشی پژوهش نامه مديريت تحول (پژوهش نامه مديريت) نيمه دوم 1388; 1(2)

چکیده:

برخورد موثر با تعارض، چالش اساسي در تعاملات افراد در محيط کار است. تعارض امري طبيعي و پديده اي اجتناب ناپذير در زندگي فردي و سازماني است و به دلايل متعدد و در اشکال مختلف ظهور مي کند. مساله اصلي در اين پژوهش، شناخت فضاي سازمان از لحاظ وجود تعارض و تضاد و بررسي سبک هاي مورد استفاده مديران و کارکنان جهت حل و رفع اين تعارضات است. براي اين منظور، مطالعه در فضاي يک سازمان آموزشي (دانشگاه) و در بين 43 مدير و کارمند آن که به شيوه تصادفي انتخاب شده اند؛ انجام شد. اطلاعات جمع آوري شده (توسط دو پرسش نامه ادراک تعارض دوبرين و سبک هاي تعارض رحيم) با استفاده از آزمون من ويتني، کاي دو و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان مي دهد اگر چه اختلاف معني داري بين مديران و کارکنان از لحاظ ادراک تعارض در سازمان وجود ندارد، اما مديران تعارض بيشتري را در سازمان تشخيص داده اند. اگر چه اختلاف معني داري در استفاده از سبک هاي تعارض بين مديران و کارکنان وجود ندارد، اما نتايج نشان مي دهد کارکنان به نسبت مديران تمايل بيشتري براي استفاده از سبک اجتناب و مصالحه دارند. از بين عوامل جمعيت شناختي نيز تاثير جنسيت، سن، تحصيلات و سابقه خدمت بر ادراک تعارض به اثبات رسيد.
 
كليد واژه: تعارض، سبک هاي مديريت تعارض، رقابت، اجتناب، مصالحه، سازش و همکاري