منبع: مجله علمی پژوهشی پژوهشنامه بازرگاني زمستان 1386; 12(45)

چکیده:

اهميتي كه توسعه كسب و كار  الكترونيكي در تمامي جوامع دارد و تلاشي كه در راستاي توسعه كاربري فناوري اطلاعات و ارتباطات در اقتصاد و بازرگاني مي شود، قطعا مستلزم تبيين اهداف و استراتژي هاي مربوطه به منظور بهره برداري موثر از اين پديده و افزايش كارآيي و اثربخشي جريان توسعه آن است. در اين تحقيق سعي بر آن بوده است تا راهكارهايي براي توسعه كسب و كار الكترونيكي در صنايع مختلف كشور عرضه، و بر اين اساس صنايع كشور مورد اولويت بندي قرار گيرد. البته با اين پيش فرض كه استراتژي جهش صادراتي بعنوان استراتژي سطح بالاتر كسب و كار  الكترونيكي مورد پذيرش قرار گرفته است. با اين مقدمه مساله اصلي اين تحقيق اين بوده است كه آيا توسعه كسب و كار الكترونيكي مي تواند توسعه صادرات را در كشور بطور عام و بطور خاص در هر يك از صنايع تسهيل كند يا خير؟
بر اساس مساله فوق، فرضيات تحقيق شكل گرفت. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه در محيط كسب و كار فعلي كشور، كسب و كار الكترونيكي بر جهش صادراتي اثر زيادي ندارد، اما اگر برخي زمينه هاي اقتصادي، سياسي، رقابتي موجود اصلاح شود، اين ارتباط به سمت يك ارتباط موثر سوق پيدا خواهد كرد. نكته اي كه در انتها به آن تاكيد شده است اينكه اين عدم ارتباط به معناي كنار گذاشتن يا بي اهميت بودن مبحث كسب و كار الكترونيكي در فضاي فعلي نيست. بلكه صرفا دقت بيشتر در اولويت بندي فعاليت هاي مربوط به توسعه كسب و كار الكترونيكي را در صنايع مختلف مي طلبد. در مقايسه صنايع مختلف نيز، مشخص شد كه در صنايع لاستيك و پلاستيك، فلزات اساسي و ساير وسايل حمل و نقل در ايران كسب و كار الكترونيكي بر جهش صادراتي موثر است اما در ساير صنايع اين تاثير حاكم نيست.
 
كليد واژه: كسب و كار الكترونيكي، تجارت الكترونيكي، جهش صادراتي، بخش صنعت، اولويت بندي صنايع