منبع: مجله علمی پژوهشی پژوهشنامه بازرگاني بهار 1386; 11(42)

چکیده:

 انعقاد الكترونيكي عبارت است از انعقاد معامله با استفاده از وسايل ارتباطي الكترونيكي، مخصوصا توسط اينترنت. فراهم آوردن مقدمات معامله نظير معرفي كالا، انجام مذاكرات و نهايتا تبادل ايجاب و قبول در فضايي مستند و در عين حال كم هزينه و كم تشريفات، همچنين امكان انعقاد خودكار معاملات، از مزاياي اصلي انعقاد الكترونيكي معاملات در مقايسه با ساير روش هاي انعقاد مي باشد. مقاله حاضر به بررسي انعقاد الكترونيكي معاملات مي پردازد. در نتيجه، اعتبار تشكيل الكترونيكي قرارداد، شرايط اساسي لازم براي تشكيل آن، تشكيل خودكار قرارداد توسط برنامه رايانه اي، زمان تشكيل الكترونيكي قرارداد و شرايط داخل بسته بندي مورد بررسي قرار گرفته اند. نتيجه اين بررسي نشان مي دهد كه الكترونيكي بودن قرارداد، از نظر حقوقي ترجيح محسوب نمي شود؛ و از اين ديدگاه، قراردادي كه بصورت الكترونيكي تشكيل شده باشد تفاوتي با ساير انواع قرارداد ندارد. مشكلاتي كه در مورد انعقاد، شناسايي و اعتبار روش هاي ديگر معامله وجود دارد در مورد معامله الكترونيكي نيز كم و بيش موجود است.
 
كليد واژه: قرارداد الكترونيكي، ايجاب و قبول، شرايط داخل بسته بندي، نايب رايانه اي، دليل الكترونيكي