نويسنده:
دكترعباس علي  رستگار : عضو هيئت علمي دانشگاه سمنان

چكيده :
امروزه اهميت و ضرورت توسعه، پژوهش و آموزش كارآفريني در جوامع مختلف ، به ويژه در نظام آموزش عالي و دانشگاهي بر كسي پوشيده نمي باشد. ضرورت و اهميت آن تا جاي است كه در پايان «كنفرانس جهاني آموزش عالي در قرن 21 چشم انداز و عمل در اكتبر 1998 » كه زير نظر يونسكو برگزار شد، اعلام داشت كه؛ « توسعه مهارت ها و ابتكارهاي كارآفريني بايد دلمشغولي و دغدغه عمده آموزش هاي دانشگاهي قرار بگيرد. از اين رو، بيشتر دانشگاه¬هاي بزرگ جهان آموزش و توسعه كارآفريني را در دستور كارخود قرار داده¬اند . از آنجا كه آموزش و ورود ادبيات آكادميكي كارآفريني در ايران سابقه چنداني ندارد، اما دلمشغولي عمده مراكز آكادميكي و دانشگاهي كشور قرار گرفته است و با توجه به رهيافت ها ونگرش هاي گوناگوني كه در ادبيات كارآفرين وجود دارد، آموزش كارآفريني دچار كثرت گرايي و تشدت آراء در محتوي و اجراي آموزشي آن قرار گرفته است و فلسفه ،ماهيت و ريشه كارآفريني تنها در ابعاد اقتصادي، مالي و كسب و كار استوار گشته و صرفاً  بر روي روش هاي كارا و نوآورانه در بخش محصولات و خدمات قرار گرفته است.از اين رو، مقاله حاضر برآن است تا آموزش جوهر و ماهيت كارآفريني را گسترش دهد در همين راستا بر اساس مدل مفهومي ، به جاي كارآفريني ، آموزش و توسعه ارزش آفريني را پيشنهاد مي دهد. آموزش ارزش آفريني مبتني بر چهارنوع آموزش؛ آموزش كارآفريني با ابعاد اقتصادي و كسب و كار ، آموزش حال آفريني با ابعاد اجتماعي، سياسي وفرهنگي، آموزش خودآفريني با ابعاد رواني وخودشكوفايي، آموزش جان آفريني با ابعاد معنوي مي باشد. برهمين اساس، دراين نگارش بعد از بررسي و تجزيه و تحليل تناقض ها و ابهام ها و دشواريهاي تعريف كارآفريني، واژه كارآفريني با جهت گيري¬هاي آن مفهوم سازي مي شود، سپس به منظور ارائه مدل مفهومي ارزش آفريني، ابعاد وجودي انسان و همچنين ارتباطات چهارگانه مرتبط با ارزش آفريني مورد بررسي قرارمي گيرد.

كليد واژه: ارزش آفريني، كارآفريني، حال آفريني ، خودآفريني،جان آفريني،نيازهاو ارتباطات