منبع: مجله علمی پژوهشی  پژوهشنامه بازرگاني بهار 1383; 8(30)

چکیده:

هدف اين مقاله اندازه گيري و تجزيه و تحليل مزيت نسبي صنعت فاستوني كشور (به عنوان يكي از زيربخش هاي صنعت نساجي) طي دوره زماني 80-1375 است. بدين منظور از معيارهاي هزينه منابع داخلي (در بكارگيري معيار هزينه منابع داخلي در ارزيابي مزيت نسبي بنگاه ها از روش حسابداري صنعتي استفاده شده است) و مزيت نسبي آن آشكار شده جهت اندازه گيري مزيت نسبي بهره برده ايم. ضمنا اين تحقيق با اصلاح روش محاسبه هزينه منابع داخلي به دنبال برداشتن گامي براي بهبود نتايج حاصل از آن است. نتايج بررسي ها (براساس معيار هزينه منابع داخلي) حاكي از آن است كه بنگاه هاي مورد بررسي همگي در توليد پارچه هاي فاستوني داراي تخصص هستند ولي اين تخصص گرايي در توليد در حال كاهش است. با تعديل هزينه استهلاك در فرمول هزينه منابع داخلي،نتايج حاكي از دستيابي بنگاه ها به مرز عدم مزيت مي باشد.
 
كليد واژه: مزيت نسبي، صنعت فاستوني، هزينه منابع داخلي، مزيت نسبي آشكار شده، آزادسازي تجاري