منبع: مجله علمي پژوهشي پژوهشنامه بازرگاني پاييز 1379; 4(16)

چکيده:
 
در اندازه گيري مزيت نسبي توليدات، اغلب از دو معيار مزيت نسبي آشکارشده (RCA) و هزينه منابع داخلي (DRC) استفاده شده است. تحقيق حاضر نشان مي دهد که هردو رهيافت سنتي محاسباتي RCA  و DRC، ازتوانايي لازم جهت اندازه گيري مزيت نسبي برخوردار نيستند. معرفي يک معيارجديد DRC و بکارگيري آن درصنايع منتخب کشور نشان مي دهد که اين معيار قابليت انعطاف پذيري زيادي را دربهره برداري آن در هر واحد توليدي صنعتي دارد. اين رهيافت نويد اميدبخشي براي واحدهاي صنعتي است تا اقلام صادراتي قابل رقابت خود در صحنه بين الملل را در کوتاه ترين زمان شناسايي کنند.