نويسنده:
دكتر مجيد مداح : عضو هيئت علمي دانشگاه سمنان

چكيده:
يكي از عواملي كه در كنار كار و سرمايه به عنوان منبع رشد و توسعه اقتصادي مطرح است، وجود كار‌آفرينان يا انترپرنورها با ويژگيهاي پيش برنده‌اي مي‌مانند خلاقيت و نوآوري است. گسترش روحيه كارآفريني و تربيت و پرورش‌كار آفرينان در جامعه اثر مطلوبي بر رشد اقتصادي دارد چرا كه كارآفرينان با استفاده  صحيح از امكانات اقتصادي و خلق فرصت‌هاي تجاري جديد موجب بهبود عملكرد بنگاههايي توليدي و خدماتي مي‌شوند . دانشگاهها و مراكز آموزش عالي از نهادهاي اثر گذار در تربيت كارآفرينان مي‌باشند كه در اين مقاله نقش مركز آموزش عالي در توسعه كار‌آفريني مورد بررسي قرار گرفته است. براي اين كار ابتدا مدلي با عنوان آموزش عالي، كار آفريني، رشد اقتصادي ارايه شده است سپس ضريب همبستگي خطي ميان نرخ رشد عملكرد شركت‌هاي تازه تأسيس به عنوان  شاخص جانشين فعاليت‌هاي كارآفريني و نرخ رشد اقتصادي در سطح 14 كشور تحت بررسي محاسبه شده است . نتايج بدست آمده  از مدل نظري و تحليل تجربي نشان مي‌دهد:
1ـ دانشگاهها و مراكز آموزش عالي نقش مؤثري در پرورش كارآفرينان دارند كه اين نقش از طريق تعريف و عرضة واحدهاي درسي جديد مانند« كسب و كار الكترونيك» انجام مي‌شود.
2ـ ضريب همبستگي ميان كارآفريني و رشد اقتصادي 79/0 است يعني  بهبود شاخص كار‌آفريني موجب رشد اقتصادي بيشتر مي‌شود.

واژگان كليدي:
سرمايه انساني ، كار‌آفريني، آموزش عالي، كسب و كار الكترونيك ، رشد اقتصادي، ضريب همبستگي ، مدل TEEE  .