نويسنده:
محمد رضا زارع يكتا : كارشناس ارشد مديريت كارآفريني – دانشگاه تهران

چكيده :
از آنجا كه دانشگاهها به عنوان متوليان اصلي تربيت  و پرورش منابع انساني متخصص در جامعه ، نقش اساسي دارند ، توجه به مقوله كارآفريني دانشگاهي به توسعه بهتر اين امر كمك مي نمايد.
شايد تغيير رويكرد دانشجويان و دانش آموختگان از كارجويي به كارآفريني به سبب درك اين مطلب است كه در دنياي امروز دانش آموخته اي نسبت به سايرين داراي مزيت رقابتي است كه پا را از حوزه دانش و محفوظات خود فراتر گذاشته و در حل مسائل عملي آن محدوده تخصصي ، مهارت داشته و موفق عمل كند . به همين جهت است كه آموزش كارآفريني در دو حالت ساخت يافته با برنامه هاي آموزشي گوناگون و بعضا" با صرف وقت زياد و يا كارگاهها و سمينارهاي آموزشي كوتاه مدت مورد توجه بيشتري قرار مي گيرد.
دانشگاه مي تواند و انتظاري جز اين از دانشگاه نمي رود كه با تكيه بر رسالت اصلي خود يعني آموزش و پژوهش، مسير كاربردي نمودن و بهره برداري از قابليتهاي ايجاد شده در دانش آموختگان را از طريق ايجاد SME هاي دانش بنيان هموار و رشد مداوم دانشگاه ، صنعت ، دولت و ساير بخشهاي جامعه را در همه زمينه ها عينيت بخشد.
براي دستيابي به اين منظور به نظر مي رسد مي بايست تغييراتي در نوع و روش آموزش و نحوه تعامل دانشگاه با صنعت صورت گيرد.  

كلمات كليدي: كارآفريني دانشگاهي ، دانشگاه كارآفرين ، آموزش كارآفريني ، كسب و كار دانش بنيان