نويسنده:
دکتر محسن نيازي : استاديار گروه جامعه شناسي دانشكده علوم انساني دانشگاه كاشان

چكيده:
با افزايش تقاضاي زنان براي ورود به نظام آموزش عالي و نياز آنها به كار بيرون از خانه، عوامل مهم فرهنگي و اجتماعي، نقش بسيار مهمي در اشتغال زنان ايفا مي كنند. به طوريكه طي سالهاي اخير، ميزان قابل ملاحظه‌اي از انديشه‌ها و آراي اجتماعي، در زمينه مسائل و محدوديت‌هاي اشتغال زنان دانشگاهي ، به رشته تحرير درآمده است. از طرف ديگر، جامعه به منظور نيل به توسعه پايدار كارآفريني را به عنوان يكي از مهمترين راهكارهاي مهم و اساسي مورد توجه ويژه اي قرار داده است. .سهم كارآفريني زنان به ويژه زنان دانشگاهي و تحصيلكرده به عنوان بخش قابل توجهي از افراد جامعه در قبال مردان همواره مورد بررسي و تدقيق بوده است.  در اين مقاله نگارندگان اين سطور ضمن به رسميت شناختن تفاوت‌هاي طبيعي زنان و مردان بر اين باورند كه نابرابري‌هاي جنسيتي موجود در جامعه زنان ايران، كه بيشتر جنبه اجتماعي وفرهنگي دارند، از قابليت كارآفريني زنان دانشگاهي مي‌كاهد. در اين زمينه به نقش خانواده، نظام تعليم و تربيت، باورهاي كليشه‌اي، ناهماهنگي انتظارات نقشي و مناسبات حاكم بر سازمان كار اشاره مي‌شود. همچنين به عواملي از جمله نگرش موافق اطرافيان، ارزشها و باورها، الگوهاي نقش، برقراري تعادل بين محيط خانواده و كار و آموزش به عنوان عوامل مهم در كارآفريني زنان دانشگاهي اشاره شده است.
واژگان كليدي: كارآفريني، زنان دانشگاهي، خانواده، باورهاي جامعه، ارزش ها، نظام تعليم و تربيت،