نويسنده:
دکتر علی اکبر امين بيدختی : عضو هيأت علمی دانشگاه سمنان

چکيده :
در جهان رقابتی امروز سازمان ها، دانشگاه ها و کشورهايی موفق هستند که قادر به بهره گيری بيشتراز اطلاعات و دانش باشند. امروزه کشورهايی که به توسعه اقتصادی و صنعتی بها مي دهند حمايت از ايجاد بستر کاری به پايه فن آوری را به طور جدی در برنامه های خود به کار مي گيرند. کارآفرين با هدف تبديل فن آوری و دانش محققين به کسب و کار ايده ای زيباست .
حمايت دانشگاهی مي تواند ضريب موفقيت موسسات علمی و تحقيقاتی را تا حد شگفت آوری افزايش دهد . از اين رو بسياری از دانشگاه های کشورهای پيشرفته و در حال توسعه بهره گيری از کارآفرين را آغاز نموده اند و اين بذل توجه در قالب تدوين استراتژی ها ، سياست ها و برنامه های علمی جهت بسط و تقويت روحيه و رفتار کارآفرين و مهمتر از آن آموزش کار آفرين در موسسات علمی وآموزشی و دانشگاه ها ظاهر گرديده است . در دانشگاه بهترين موفقيت برای شناسايی کارآفرينان است هرچند برای توسعه کارآفرينی به گذشت زمان نياز است اما بايد در استفاده از پتانسيل و دانش فارغ التحصيلان دانشگاه ها تعجيل نمود.
در اين مقاله ضمن بررسی مفاهيم کارآفرينی ، ويژگي های دانشگاه کارآفرين، فرايند آموزش کارآفرينی ، نگاهی به تجربه های کشورهای جهان در زمينه آموزش کارآفرينی و وضعيت دانشگاه های ايران در اين مقوله خواهيم پرداخت و با درنظر گرفتن چالش ها و فرصت های موجود و راه های گسترش و توسعه کارآفرينی را مرور خواهيم کرد.

واژه های کليدی: کارآفرين، دانشگاه کارآفرين، آموزش کارآفرينی، توسعه صنعتی