ارزيابي عملکرد بالنده ساز، توجه ويژه اي به عکس العمل هاي کارکنان در قبال ارزيابي دارد. در اين نوع ارزيابي، پاسخ و احساس مثبت کارکنان نسبت به ارزيابي عملکرد، نشان از موفقيت آن دارد. اين نوع ارزيابي شامل دو جزء هدف گذاري و بازخورد است. در هدف گذاري و بازخورد بالنده ساز، کارکنان اهداف و بازخورد را واضح، مرتبط و قابل درک تشخيص مي دهند. در اين تحقيق بيان مي شود كه بين دو متغير ارزيابي عملكرد بالنده ساز و عملكرد کاري، ارتباط وجود دارد و متغيرهاي تعهد سازماني، انگيزش دروني و گرايش هاي استقلال طلبانه بر اين ارتباط تاثير مي گذارند. هدف از اين تحقيق، بررسي نوع ارتباط بين ارزيابي عملکرد بالنده ساز با عملکرد شغلي مي باشد، که در يکي از سازمان هاي توليدي در ايران مورد آزمون قرار گرفته است. جهت سنجش متغيرهاي تحقيق از پرسشنامه هاي استاندارد استفاده شده و روايي و پايايي آنها سنجيده شده است. نتايج تحقيق نشان داد، براي كاركناني كه گرايش هاي استقلال طلبانه در آنها ضعيف است، ارتباط بين ارزيابي عملكرد بالنده ساز و عملكرد کاري مثبت است، اما براي كاركناني كه اينگونه گرايش هاي استقلال طلبانه در آنها قوي است، اين ارتباط منفي مي باشد. همچنين مشخص شد که انگيزش دروني شغل به عنوان عامل واسطه اي بين ارزيابي عملكرد بالنده ساز و عملكرد کاري ارتباط برقرار مي كند.
 
كليد واژه: ارزيابي عملکرد بالنده ساز، عملکرد کاري، گرايش هاي استقلال طلبانه، انگيزش دروني، تعهد احساسي