براي ارزيابي و انتخاب استراتژي مناسب مديريت دانش، عوامل سازماني زيادي بايد مورد توجه قرار ‏بگيرد. از طرفي در رويکرد پويا براي ايجاد استراتژي مديريت دانش، وضعيت فرايندهاي خلق و ‏انتشار دانش تاثير مستقيمي بر استراتژيهاي انتخابي دارد. رويکردهاي انسان-گرا و سيستم-گرا در ‏استراتژي مديريت دانش داراي تفاوت هاي بنيادي با يکديگر بوده و نياز به زير ساخت ها، روش ها و ‏ابزارهايي از مديريت دانش دارند که با هم متفاوت و گاهي اوقات متضادند. در اين پژوهش ابتدا مرور ‏مباني نظري از تحقيقات موجود در ارتباط با استراتژيسازي مديريت دانش انجام شد و عوامل ‏تاثيرگذار بر استراتژي مديريت دانش سازماني از چارچوب ها و مدل هاي مفهومي و متدولوژيها و ‏روش هاي اجرايي موجود استخراج شدند. سپس يک متدولوژي جامع براي ايجاد استراتژي مديريت ‏دانش ارايه شد. در اين متدولوژي عواملي که بر استراتژي انتخاب شده نهايي اثر مي گذارند عبارتند ‏از: استراتژي عمومي کسب و کار سازمان، ساختار سازماني، عوامل فرهنگي و فرايند هاي خلق و ‏انتشار دانش در ناحيه دانش بر سازمان. در اين متدولوژي بر تاثير متقابل استراتژيهاي فناوري ‏اطلاعات و مديريت منابع انساني بر استراتژي مديريت دانش تاکيد ميشود، ضمن اين که در همه ‏مراحل متدولوژي توجه به استراتژي پوياي مديريت دانش وجود داشته و استراتژي نهايي براي ‏سازمان به صورتي طيفي از انسان گرايي تا سيستم گرايي و با هدف توازن سطح دانش آشکار و ‏ضمني سازمان در نظر گرفته ميشود. متدولوژي ارايه شده در قالب فرضيه هاي تحقيق با نظر سنجي ‏از خبرگان آزمون و تاييد و در سه سازمان نمونه به عنوان مطالعه موردي پياده سازي شده است. در ‏پايان در ارتباط با استراتژيهاي متفاوت به دست آمده براي سه سازمان نمونه تحليل و مقايسه ‏صورت گرفته است.‏
 
كليد واژه: مديريت دانش، استراتژي مديريت دانش، استراتژي سازي مديريت دانش، متدولوژي، استراتژي سازي مديريت دانش