پ‍‍ژوهش حاضر‎ ‎با در نظر گرفتن متغير درگيري عاطفي به عنوان يک متغير واسط، تاثير عامل فرايندي ‏تغيير را بر تعهد به تغيير مورد بررسي قرار داده است. جامعه آماري مشتمل بر کليه مديران و ‏کارشناسان شرکت برق منطقه اي خراسان است. روش نمونه گيري، تصادفي طبقه اي انتخاب شد. ‏براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه اي مبتني بر 6 متغير در مقياس پنج نمره اي ليکرت استفاده شد. ‏روايي پرسشنامه به روش صوري - محتوايي و قابليت اعتماد آن با محاسبه ضرايب آلفاي کرونباخ ‏براي هر متغير تاييد شد. نرمال بودن توزيع متغيرها، از طريق آزمون کلموگروف اسميرنوف تاييد ‏گرديد. براي تحليل داده هاي تحقيق به وسيله مدل يابي معادلات ساختاري و تحليل مسير از نرم افزار ‏ليزرل استفاده شد. نتايج نشان ميدهد که نخست نمره تعهد به تغيير و درگيري عاطفي، متوسط به بالا ‏است. دوم درگيري عاطفي در بين کليه متغير هاي فرايندي به جز متغير زمان از نقش واسط بر تعهد به ‏تغيير برخوردار است. سوم اين که بين دو رده مديريتي و کارشناسي در ارتباط با متغير هاي تعهد به ‏تغيير، درگيري عاطفي، حمايت مديريت عالي، مشارکت در تصميم گيري و رهبري صفي تفاوت معنادار ‏وجود دارد اما بين دو رده مديريتي در هيچ يک از متغير ها تفاوت معناداري به چشم نمي خورد.
 
كليد واژه: تعهد به تغيير، درگيري عاطفي،‎ ‎عامل فرايندي تغيير، حمايت مديريت عالي، رهبري‎ ‎صفي، ‏مشارکت در تصميم گيري، زمان