اين تحقيق به دنبال بررسي پاسخ گويي عمومي و پيامدهاي آن مي باشد. پاسخ گويي عمومي از ‏نشانه هاي اداره مدرن و دموکراتيک مي باشد. اگر دولت هايي که قدرت دارند در رابطه با اعمال، ‏اشتباهات و تصميم گيري هاي خود به مردم پاسخگو نباشند، دموکراسي و مردم سالاري در حد حرف ‏و شعار باقي مي ماند. بنابراين پاسخ گويي عمومي به عنوان يک نهاد، مکمل مديريت دولتي در يک ‏حکومت دموکراتيک و مردم سالار مي باشد. دولت پاسخگو در يک جامعه شرايط جلب اعتماد عمومي ‏شهروندان را فراهم کرده و در نهايت باعث افزايش مشارکت عمومي شهروندان در امور سياسي و ‏اجتماعي از قبيل انتخابات مي شود. در اين صورت تحقيق حاضر با هدف شناسايي تاثير پاسخ گويي ‏عمومي بر افزايش اعتماد عمومي و هم چنين مشارکت عمومي شهروندان در مناطق 22 گانه تهران ‏انجام شده است. روش تحقيق مورد استفاده پيمايشي - همبستگي و به طور مشخص مبتني بر مدل ‏معادلات ساختاري مي باشد. بر اين اساس پنج مدل ساختاري از چگونگي روابط متفاوت ميان اين سه ‏متغير در نرم افزار ليزرل اجرا شد. نتايج تحقيق حاضر نشان مي دهد که يکي از مدل ها بهتر از بقيه اين ‏روابط را تبيين مي کند‏.
 
كليد واژه: پاسخ گويي عمومي، اعتماد عمومي، مشارکت عمومي، مدل معادلات ساختاري