در اين پژوهش پي آمدهاي قصد نشده ناشي از جو سازماني يك مجتمع دانشگاهي در دو مرحله مورد بررسي قرار گرفت. در مرحله اول، 86 نفر از استادان و 288 نفر از دانشجويان به روش نمونه گيري تصادفي به عنوان جمعيت نمونه انتخاب شدند و با استفاده از پرسش نامه، جو سازماني مجتمع، به روش توصيفي مورد سنجش قرار گرفت. براي تحليل داده ها، از شاخص هاي آمار توصيفي، آزمون t مستقل، تحليل واريانس تك متغيري و چندمتغيري استفاده شد.
در مرحله دوم پي آمد هاي قصد نشده ناشي از جو سازماني، به روش كيفي و از طريق مصاحبه نيمه سازمان يافته و مشاهده، مورد شناسايي قرار گرفت. بدين منظور با 80 نفر از دانشجويان دوره هاي مختلف، به صورت گزينشي مصاحبه شد و يافته هاي به دست آمده، متناسب با روش هاي كيفي، تحليل گرديد. براي اعتباربخشي و تاييد نتايج و راه كارها، از نظرات متخصصان استفاده گرديد.
نتايج پژوهش نشان داد كه: جو سازماني از نظر استادان و دانشجويان، كمي پايين تر از متوسط توصيف شده است؛ دانشجويان، جو را بسته تر از استادان توصيف نموده اند؛ تفاوت بين جو سازماني دانشكده ها، از لحاظ آماري معنادار نبوده است؛ پي آمدهاي پنهان اطاعت پذيري، پذيرش اقتدار سازماني، سازگاري، ظاهرسازي و ايفاي نقش براي موفقيت، عدم تمايل به همكاري گروهي و يادگيري هاي سطحي براي دريافت نمره، موجب تقويت وابستگي فكري در دانشجويان مي شود؛ زمينه و بستر پيشنهاددهي، انتقادگري و تقويت اعتماد به نفس براي دانشجويان وجود دارد.
 
كليد واژه: جو سازماني، پي آمدهاي پنهان، اطاعت پذيري، عزت نفس