مطابق ديدگاه يادگيري اجتماعي، يادگيري مي تواند با مشاهده رفتار ديگران و پي آمدهاي حاصل از رفتار آنان اتفاق بيفتد. هنگامي كه فرد رفتاركارآفرينانه را از يك كارآفـرين مشاهده مي كند و فرد كارآفـرين نيز مورد حمايت اطـرافيان قـرار مي گيرد، اين رفتار در فرد مشاهده كننده تقويت شده و پس از طي فرآيندهاي يادگيري، فعاليت كارآفرينانه را آغاز خواهد كرد.
تحقيق حاضر، پس از تعيين مدل مفهومي و تاييد روايي مدل توسط خبرگان و هم چنين توزيع پرسش نامه و اجراي مصاحبه هاي نيمه ساخت يافته، با بيست و سه نفر ازكارآفرينان برتر جشنواره شيخ بهايي، انجام شده است. روش تحقيق، به شيوه كمي و كيفي است. در بخش كمي، هدف محقق، تعيين اولويت عوامل محيطي، و ميزان تاثيرگذاري عوامل مزبور بر توسعه منابع انساني كارآفرين بوده است. يافته هاي بخش كمي نشان مي دهد از ديدگاه كارآفرينان، ابتدا ساير عوامل محيطي (عوامل يادگيري مشاهده اي) با ميانگين 52/5 و سپس خانواده با ميانگين 33/5 تاثير بسيار زيادي بر توسعه كارآفريني دارد. در بخش كيفي، اطلاعات حاصل از مصاحبه ها، پس از پياده سازي بر اساس «نظريه بنيادي» مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. نتيجه تحقيق، به صورت مدل علي، زمينه اي و واسطه اي ارايه گرديده است.
نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه، مشاهده، نقش بسيار زيادي در تحقق رفتارهاي كارآفرينانه دارد. در مصاحبه ها، بارها فرآيندهاي يادگيري مشاهده اي مورد تاكيد كارآفرينان قرار گرفته و اذعان نموده اند كه اين گونه رفتارها را در اطرافيان مشاهده كرده اند. فراهم نمودن امكان مشاهده رفتارهاي كارآفرينانه و اقدامات حمايتي دولت، از جمله راهبردهاي عملي توسعه منابع انساني كارآفرين است.
 
كليد واژه: توسعه منابع انساني كارآفرين، رفتار كارآفرينانه، الگوبرداري، نظريه يادگيري اجتماعي، خودكارآمدي، نظريه بنيادي