نيروي انساني يكي از منابع مهم و اساسي سازمان ها قلمداد مي شود و سازمان ها براي رسيدن به اهداف، نيازمند به نيروي انساني كارآمد و توانمند مي باشند؛ بنابراين، حفظ و نگه داري اين منبع مهم، يكي از ضروريات سازماني تلقي مي شود. اين مقاله كه محصول پژوهش ميداني است، وضعيت حفظ و نگه داري كاركنان يكي از نيروهاي مسلح را مورد بررسي قرار داده و راه كارهاي علمي براي بهبود آن ارايه مي دهد.
در اين تحقيق، ده فرضيه مورد آزمون قرار گرفته است، كه عبارتند از: بين رضايت شغلي در سازمان، سبك مديريت، انگيزه كسب موفقيت، خدمات رفاهي، بهداشت محيط و ايمني كار، گرايش هاي سياسي و عقيدتي افراد، پاداش، مسير پيشرفت شغلي، ارزش يابي عملكرد و امور انضباطي كاركنان با حفظ و نگه داري كاركنان رابطه اي معنادار وجود دارد. نمونه ي آماري تحقيق، 336 نفر مي باشند كه از پنج استان كشور انتخاب شده اند.
درنتيجه تحقيق، همه فرضيات تاييد شده اند؛ اين امر بيانگر اهميت هريك از فرضيه هاي تحقيق در موضوع حفظ و نگه داري كاركنان است.
در تحليل رگرسيون چندمتغيره، از بين ده فرضيه، متغير انگيزه كسب موفقيت با 34درصد، متغير رضايت شغلي با 27 درصد، متغير گرايشات سياسي و عقيدتي با 25 درصد و متغير اقدامات انضباطي با 21 درصد ضريب تعيين (R2)، مي توانند تغييرات متغير حفظ و نگه داري را پيش بيني نمايند. ساير متغيرها قدرت تبيين ندارند.
متغير تحصيلات در بين متغيرهاي جمعيت شناختي، عامل ايجاد تفاوت در توان حفظ و نگه داري منابع انساني مي باشد و ساير متغيرهاي جمعيت شناختي مانند سن يا درجه تفاوت معناداري در حفظ و نگه داري نشان نمي دهند.
 
كليد واژه: حفظ و نگهداري، نيروهاي مسلح، رضايت شغلي، كار راهه شغلي، حقوق و دستمزد