بي شک، نظام اداري آميخته با فساد مالي ابزار مديريتي مناسبي براي توسعه پايدار در مسير تحقق چشم انداز 1404 نخواهد بود. از اين رو، هدف اين مقاله شناسايي عوامل موثر بر فساد مالي در ميان کارکنان بخش دولتي ايران است تا بتوان با در نظر گرفتن علل ريشه اي شکل گيري و تداوم پديده فساد، راهکارهاي مناسبي براي رفع يا تقليل آن ارايه کرد. اين پژوهش از نوع توصيفي و اکتشافي است که در درجه اول 23 متغير را به عنوان متغيرهاي اثر گذار بر فساد مالي از طريق بررسي پيشينه پژوهش و شرايط وضعي بخش دولتي ايران، شناسايي و از طريق طراحي پرسش نامه، وجود اين متغيرها در دستگاه هاي بخش دولتي ايران مورد سنجش قرار گرفت. تحليل عاملي اکتشافي نشان داد که پنج گروه عوامل تاثير گذار بر فساد مالي عبارتنداز: 1- قانون گريزي مديران؛ 2- عدم پاسخ گويي و نظارت ضعيف؛ - ضعف سيستم ارزيابي عملکرد؛ 4- بوروکراسي زايد بخش دولتي؛ و 5- ناکارآمدي سيستم نگهداري. اين عوامل در مجموع 55/67 درصد از تغيير پذيري در متغير فساد مالي در ميان کارکنان بخش دولتي ايران را تبيين مي كنند که در نوع خود مدل مطلوبي در تبيين شکل گيري و گسترش پديده فساد مالي در ميان کارکنان دولتي محسوب مي شود.
 
كليد واژه: فساد، پاسخ گويي، نظارت، ارزيابي عملكرد، بوروکراسي، و قانون گريزي