شاید مدیریت را بتوانیم یکی از مهم ترین فعالیت ها در زندگی اجتماعی بشر امروز بدانیم. در عصر حاضر به مدد این فعالیت است که مأموریت ها و اهداف سازمانها تحقق مییابند، از منابع و امکانات موجود بهره برداری میشود و تواناییها و استعدادهای انسانها از قوه به فعل در میآید. مدیران در انجام وظایف خود فرایندی را دنبال میکنند که شامل اجزایی چون برنامهریزی، سازماندهی، نظارت و کنترل، انگیزش، ارتباطات، هدایت و تصمیمگیری است. مجموعه این فعالیتها است که مدیریت را شکل میدهد و هماهنگی و نیل به هدفها را میسر میسازد.
مدیریت را به گونههای مختلف تعریف کردهاند. صاحبنظری مدیریت را هنر انجام امور به وسیله دیگران توصیف کرده و بر نقش دیگران و قبول اهداف از سوی آنان تأکید ورزیده است(Mary, 1918). گروهی مدیریت را علم و هنر هماهنگی کوششها و مساعی اعضای سازمان و استفاده از منابع برای نیل به اهداف معین توصیف کرده و گروهی دیگر آن را در قالب انجام وظایفی چون برنامهریزی، سازماندهی، هماهنگی و ... بیان کردهاند(Gulick, 1937). یکی از علمای مدیریت و اقتصاد(Herbert A. Simon)، مدیریت را تصمیمگیری دانسته و این وظیفه را بهترین و اصیلترین نقش مدیر قلمداد کرده است. عالمی دیگر بر نقشهای مدیر از دیدگاهی تازهتر نگریسته و برای مدیر وظایف و نقشهایی همچون رهبری سازمان، منبع اطلاعاتی و عامل تصمیمگیری و روابط با سایر سازمانها را برشمرده است(Henry Mintzberg, 1975).
منابع:
الوانی، سید مهدی، مدیریت عمومی، نشر نی، ویراست سوم، چاپ سی ام، 1386
Mary P. Follett, The New State, Mass: Peter Smith, 1918.
Luther Gulick and L. Urwick. (ed.) Papers on the Science of Administration, N.Y.: Institute of Public Administration, 1937.
Herbert A. Simon, The New Science of Management Decision Cliffs, N.J.: Inc., 1977. Prentice-Hall.
Henry Mintzberg, The Managers Job: Folklore and Fact, Harvard Business Review 53, No. 4, July-Aug. 1975.
